Jak obniżyć poziom cukru we krwi?

Za wysokie stężenie cukru we krwi, czyli hiperglikemia, może prowadzić do uszkodzenia oczu, nerek, układu nerwowego i powodować choroby sercowo-naczyniowe. Cukrzyca wymyka się wtedy spod kontroli. Co robić, gdy Twój glukometr często wskazuje wynik przekraczający normę?

Skutki cyklicznych hiperglikemii

Glikemia, czyli poziom cukru we krwi, stanowi centrum zarządzania cukrzycą. Hiperglikemia – za wysokie stężenie cukru – to problem przede wszystkim osób z cukrzycą typu 2, ale każdy diabetyk ma na swoim koncie epizody hiperglikemii. Obniżenie poziomu cukru we krwi jest bardzo ważne dla krótko- i długoterminowej kontroli cukrzycy. Inaczej cykliczne, za wysokie parametry mogą przyczyniać się do:

• niewydolności nerek,
• uszkodzenia nerwów (neuropatii),
• śpiączki cukrzycowej,
• infekcji skórnych,
• problemów z dziąsłami,
• problemów ze wzrokiem,
• chorób sercowo-naczyniowych.

Wczesne rozpoznanie hiperglikemii

Większość diabetyków jest w stanie wykryć hiperglikemię i dzięki temu wcześnie zareagować na niepokojące objawy. O hiperglikemii możemy mówić, gdy stężenie glukozy we krwi przekracza 140 mg/dL. Do typowych objawów zaliczamy:

• suchość w ustach,
• ogólne rozdrażnienie,
• częstsze oddawanie moczu,
• bóle głowy,
• brak apetytu,
• nadmierne zmęczenie.

Ważne, abyś zapobiegł hiperglikemii zanim się rozwinie. Co prawda, może ona rozwinąć się nagle, ale w wielu przypadkach stężenie glukozy wzrasta przez parę dni. Objawy nasilają się, im dłużej doświadczasz podwyższonego poziomu cukru we krwi. Kluczem jest regularne mierzenie stężenia glukozy – świadomość, kiedy wynik powinien Cię zaniepokoić.

Ludzki organizm potrafi przyzwyczaić się do za wysokich glikemii. Wtedy każdy spadek do normalnego poziomu powoduje gorsze samopoczucie, podobne do objawów hipoglikemii. Szczególnie niebezpieczne dla zdrowia są powtarzające się hiperglikemie. Z ich objawami organizm nie jest w stanie sobie samodzielnie poradzić, a mogą one prowadzić m.in. do kwasicy ketonowej, będącej bezpośrednim zagrożeniem dla życia.

Zobacz też: Hiperglikemia – co oznacza i jakie są objawy?

Obniżenie poziomu cukru we krwi – jak to zrobić?

Najszybszym sposobem na obniżenie poziomu cukru we krwi jest podanie odpowiedniej dawki insuliny (w cukrzycy typu 1) i przyjmowanie leków przeciwcukrzycowych(w cukrzycy typu 2 – najczęściej metformina i ewentualnie insulina). W szerszej perspektywie na unormowanie glikemii składają się zmiany na kilku płaszczyznach.

Krok 1: zmień dietę

Zmiany w sposobie odżywiania są jednym z pierwszych działań podejmowanych przez diabetyków. Zdroworozsądkowe podejście oznacza eliminację cukrów prostych, kontrolę węglowodanów, spożywanie większej ilości warzyw, dbanie o regularne spożywanie posiłków i racjonalne porcje, unikanie przetworzonej żywności. Szczególnie ważne są pokarmy o niskim indeksie glikemicznym – mają mniejsze szanse, aby przyczynić się do wzrostu glikemii. Są to np. warzywa bez skrobi, kiszona kapusta, odtłuszczony twaróg i fasola. Produktów o wysokim indeksie glikemicznym należy unikać (m.in. dynia, biała mąka, biały ryż, tłuste mleko).

Przeczytaj więcej: Dieta diabetyka – indeks glikemiczny w praktyce

Krok 2: ćwicz regularnie

Regularna aktywność fizyczna uzupełnia dietę i pomaga wyrównać poziom cukru. Nawet umiarkowany ruch obniża poziom glukozy we krwi i wspiera organizm w przetwarzaniu żywności w bardziej wydajny sposób, bez podwyższania poziomu cukru. Zaleca się uprawianie aktywności fizycznej co najmniej 30 minut dziennie przez 5 dni w tygodniu. Jeśli Twój poziom cukru we krwi przekracza 300 mg/dL, powstrzymaj się od ćwiczeń i skontaktuj z lekarzem.

Nie jesteś fanem sportów? Poznaj zalety regularnych spacerów.

Krok 3: zaprzyjaźnij się z glukometrem

Sprawdzaj glikemię zarówno przed aktywnością fizyczną, jak też po. Tak samo kontroluj poziom cukru przed i po posiłku. Dzięki temu zaobserwujesz, jak Twoja dieta i prowadzony tryb życia wpływają na normy cukru. Upewnisz się też, czy nie należy podać insuliny. Pomiary i towarzyszące im okoliczności notuj w dzienniczku samokontroli.

Sprawdź też: Dlaczego regularne pomiary glikemii są ważne?

Krok 4: zaplanuj leczenie cukrzycy

Omów swój plan leczenia z lekarzem. Aby dostosować go do Twojej indywidualnej sytuacji, zabierz na wizytę dzienniczek samokontroli i aktualne wyniki badań. Zdrowy styl życia potrafi zdziałać cuda. Istnieją jednak sytuacje, w których racjonalna dieta, ćwiczenia i samokontrola powinny być wspomagane środkami farmakologicznymi. Gdy lekarz zmodyfikuje Twój plan leczenia, sumiennie stosuj się do zaleceń, a przy tym obserwuj uważnie swoje samopoczucie.

Krok 5: stale zdobywaj wiedzę o cukrzycy

Jak mawiał amerykański diabetolog, prof. Joslin: „Chorzy na cukrzycę wiedzący najwięcej, żyją najdłużej”. Cukrzyca to choroba, która początkowo nie boli. Dlatego należy być świadomym jej konsekwencji i robić wszystko, aby nie doprowadzić do powikłań cukrzycowych.

Cukrzycę od innych chorób przewlekłych różni to, że jesteś w stanie samodzielnie wpływać na jej przebieg, np. dbając o prawidłowy poziom cukru we krwi. Prowadzenie aktywnego stylu życia, zdrowe odżywianie, stała samokontrola i zażywanie leków zgodnie ze wskazówkami lekarza, zapobiegnie skokom glikemii, a także da Ci poczucie kontroli nad chorobą.

Dowiedz się więcej: Hiperglikemia – jak zapobiegać i skutecznie leczyć?