Indeks i ładunek glikemiczny: nierozłączna para

Dla diabetyków liczy się nie tylko tempo wchłaniania węglowodanów, o którym świadczy indeks glikemiczny, ale też ich ogólna zawartość w posiłku, czyli ładunek glikemiczny. To równie ważny wskaźnik dla kontrolowania poziomu cukru we krwi. Sprawdź, dlaczego warto go obliczyć i jak to zrobić.

Obliczanie indeksu oraz ładunku glikemicznego pomaga w metabolicznym wyrównaniu cukrzycy. Zdaniem Amerykańskiego Towarzystwa Diabetologicznego dieta o niskim IG może zmniejszać hiperglikemię poposiłkową. Polskie Towarzystwo Diabetologiczne zaleca wybieranie produktów, których IG wynosi mniej niż 50.

Sprawdź, jakie produkty mają niski IG i poznaj 7 reguł diety o niskim IG.

Znajomość indeksu glikemicznego jest przydatna tylko wtedy, gdy rozumie się zagadnienie ładunku glikemicznego, bo nie tylko IG wpływa na poziom cukru po spożyciu posiłku. Liczy się zarówno jakość, jak też ilość spożywanych węglowodanów. To ładunek glikemiczny wskazuje na całkowity wpływ pożywienia na poposiłkowe stężenie glukozy. Wyliczenie ładunku glikemicznego pozwala stwierdzić, ile węglowodanów jest w danym pożywieniu.

Jak obliczyć ładunek glikemiczy?

Istnieją 3 zakresy wielkości ładunku glikemicznego dla standardowych porcji:

1. Niski ≤ 10,
2. Średni 11-19,
3. Wysoki ≥20.

Choć ładunek glikemiczny brzmi jak coś skomplikowanego to zasada wyliczania jest prosta.

Wystarczy skorzystać z gotowych tabeli wartości odżywczych i zastosować się do wzoru:

ŁG (ładunek glikemiczny) = IG (indeks glikemiczny) x ilość węglowodanów w porcji produktu (g)/100

Wskaźnik IG oraz ŁG może zmieniać się pod wpływem różnych czynników, np. obróbki termicznej. Ładunek glikemiczny zmniejsza się przez ograniczenie zawartości węglowodanów w posiłku lub przez obniżenie indeksu glikemicznego węglowodanów.

Poznaj pozostałe zasady zdrowego odżywiania w cukrzycy: rozmowa z dietetykiem.