Skąd brać motywację do samokontroli cukrzycy?

Zmaganie się z przewlekłą chorobą, jaką jest cukrzyca, wymaga nie tylko systematycznych wizyt u lekarza, ale i samokontroli stanu zdrowia. Dzięki temu unikniesz powikłań cukrzycowych oraz będziesz mógł prowadzić bardziej satysfakcjonujące życie. Mimo tego argumentu, choroba i związane z nią ograniczenia potrafią osłabić motywację. Co zrobić, by wystarczyło chęci i sił do samokontroli cukrzycy?

Odpowiedzialność za prawidłowe prowadzenie cukrzycy nie spoczywa wyłącznie na lekarzu. Świadomy diabetyk bierze udział w leczeniu choroby – dba o aktywność fizyczną, zdrowo się odżywia, sprawdza poziom cukru czy mierzy ciśnienie tętnicze. Przede wszystkim, obserwuje swój organizm i wprowadza zmiany w stylu życia, które zmierzają do wyrównania cukrzycy. Nie jest to proste, bo wymaga wyzbycia się dotychczasowych przyzwyczajeń i wprowadzenia do życia rutynowych czynności, takich jak wstrzykiwanie insuliny czy unikanie pewnych pokarmów. Te zmiany nie są jednorazowe, tym bardziej potrzeba motywacji, aby ciągle ich przestrzegać.

Na czym polega samokontrola w cukrzycy?

Samokontrola to Twój aktywny udział w terapii cukrzycy, na który składają się pewne wybory i czynności dokonywane samodzielnie lub przy wsparciu rodziny. Ich celem jest ocena wyrównania metabolicznego cukrzycy i powikłań. Wiąże się to często z dokonaniem zmian w leczeniu.

Elementami samokontroli są:

– Sprawdzanie stężenia cukru we krwi
– Sprawdzanie poziomu cukru i acetonu w moczu
– Kontrola masy ciała
– Pielęgnacja i kontrola stanu stóp
– Mierzenie ciśnienia tętniczego
– Odpowiednie dawkowanie i wstrzykiwanie insuliny
– Obserwowanie objawów hiperglikemii i hipoglikemii
– Przestrzeganie diety
– Regularna aktywność fizyczna
– Analiza popełnionych błędów i dokonywanie zmian w leczeniu

Wahania glikemii wpływają na emocje

Utrudnieniem dla motywacji bywają zaburzenia nastroju, towarzyszące niewyrównanej glikemii, które potrafią przekształcić się w depresję. Wtedy chory nie widzi sensu leczenia, jest zrezygnowany i przesycony negatywnymi emocjami. Mniejsza aktywność w walce z chorobą utrudnia kontrolę cukrzycy i jest przyczyną ciężkich powikłań, chociażby retinopatii cukrzycowej. Dlatego tak ważne jest wsparcie bliskich i specjalistyczna pomoc, dzięki której chory jest w stanie odzyskać chęci do życia, a tym samym znaleźć powody do leczenia cukrzycy. Dowiedz się więcej o tym jak rozpoznać depresję u diabetyka.

Świadomość, że wahania poziomu cukru mają wpływ na emocje, pozwoli Ci lepiej kontrolować chorobę i poprawić relacje z otoczeniem.

Bądź świadomy nie tylko powikłań…

Obawa przed wystąpieniem powikłań nie jest wystarczająca. Być może tak jak wiele diabetyków myślisz, że Tobie się to nigdy nie przydarzy. Ale komplikacje zdrowotne przy złym prowadzeniu cukrzycy wcale nie zdarzają się sporadycznie. Sprawdź jak nie dopuścić do powikłań cukrzycowych.

Zadaniem lekarza jest nie tylko poinformowanie Cię o możliwych utrudnieniach związanych z cukrzycą i powikłaniach. Przede wszystkim powinieneś być świadomy korzyści, jakie wynikają ze stosowania się do zaleceń. Dla jednych będzie to prawidłowo przebiegająca ciąża, dla innych – możliwość uprawiania sportu lub po prostu większy komfort życia. W przypadku dzieci chorujących na cukrzycę odpowiedzialność za motywację spływa też na rodziców, którzy tłumaczą maluchom, dlaczego trzeba się leczyć i nagradzają „cukiereczki” za ich starania.

Abyś mógł aktywnie uczestniczyć w leczeniu choroby, ważna jest edukacja w zakresie przebiegu cukrzycy, sposobów podawania leków i dobierania dawek; przede wszystkim dostosowania ilości insuliny do spożywanych posiłków.

Poczuj, że masz wpływ na chorobę

Cukrzycę możesz trzymać w ryzach – to motywująca świadomość. Dbając o swój organizm, chociażby dzięki zróżnicowanym posiłkom czy regularnym ćwiczeniom, szybko zauważysz korzystne zmiany. Zaobserwuj jak samodzielne zmniejszanie lub zwiększanie dawek insuliny wpływa na poziom glikemii. Utrzymanie w normie poziomu glukozy, cholesterolu, trójglicerydów i ciśnienia krwi, spowoduje lepsze samopoczucie i wstrzyma rozwój choroby.

Sprawdź jak sposób odżywiania się wpływa na cukrzycę.

Stawiaj sobie realne cele

Skutecznym sposobem na zyskanie motywacji jest wyznaczenie sobie konkretnego celu. Unormowanie cukrzycy to gigantyczny cel, który szybko Cię zniechęci. Pomyśl o czymś bardziej szczegółowym. Pomocne mogą okazać się trzy pytania:

1. Co dokładnie chcę osiągnąć (jak? kiedy?) i dlaczego?
2. Jakich korzyści mi to przysporzy? Jak wpłynie na moje życie?
3. W jaki sposób sprawdzę czy cel został osiągnięty?

Określ cel w jednym zdaniu. Dostosuj go do swojego stanu zdrowia i weź pod uwagę ewentualne ograniczenia. Jeśli gorsze samopoczucie uniemożliwi ci osiągnięcie danego celu, zmieniaj go lub podziel na jeszcze mniejsze kroki do osiągnięcia w krótszym czasie.

Doceniaj swoje starania

Mów bliskim o swoich postępach i nagradzaj się za każdą pozytywną zmianę. Jeśli na przykład nauczyłeś się wyliczać wymienniki węglowodanowe (WW) lub białkowo-tłuszczowe (WBT), wybierz się na relaksujący masaż, do kina lub zadbaj o siebie w inny sposób, który sprawia ci przyjemność i nie koliduje z cukrzycą. Pochwal się postępami lekarzowi, niech widzi, że chcesz z nim współpracować. Dobrym sposobem na poczucie satysfakcji jest notowanie swoich osiągnięć i umieszczenie kolejnych celów w widocznym miejscu.

Korzystaj ze wsparcia innych

Zmaganie się z cukrzycą powoduje nagromadzenie wielu sprzecznych emocji. Zamiast skrywać uczucia, warto się z nimi skonfrontować. Na początku nie jest to przyjemne, ale z czasem niesie ulgę. Nie każdy potrafi wczuć się w sytuację chorego, dlatego wskazana jest pomoc specjalisty. Rozmowa z psychologiem potrafi zmienić sposób myślenia. Łatwiej zrozumiesz swoje reakcje i nauczysz się prowadzić życie, które nie jest skoncentrowane na chorobie. Zwrócenie się o pomoc do psychologa jest oznaką dojrzałości i chęci dokonania zmian w swoim życiu. Warto poszukać też grup wsparcia i poznać osoby zmagające się z podobnymi problemami.

Dobierz wygodną formę leczenia

Jeśli zastrzyki podskórne nie są dla ciebie komfortowe, porozmawiaj z lekarzem o pompie insulinowej. Stosując pompę wybierz wygodne miejsce wkłucia, które będzie też zapewniać odpowiednie wchłanianie insuliny. Zobacz, w które miejsca ciała można dokonać wkłucia. Wspólnie z lekarzem, dbaj o to, by dobierać jak najmniej uciążliwą formę leczenia.